ครั้งหนึ่งในความทรงจำ บทที่เก้า

ชายหนุ่มหยิบขึ้นมากดดูก็เห็นที่หน้าจอขึ้นชื่อว่า “น้องกิ๊ก”

“สวัสดีครับ น้องกิ๊ก โทรมามีอะไรเหรอ”เวทถาม

“แหม พี่เวท ไม่มีประโยคทักทายที่ดีกว่านี้แล้วเหรอคะ โทรมาทีไรก็พูดแบบนี้ทุกที” น้องกิ๊กตอบกลับมา

เวทหัวเราะเก้อ เพราะไม่รู้จะทำอะไรดีไปกว่านี้ ขณะที่อีกฝ่ายยังพูดต่อ” วันนี้พี่เวทสอบเสร็จแล้วใช่ไหมคะ เป็นไงบ้างคะ ยากไหม “

“ก็ไม่ยากเกินความสามารถหรอกครับ” เวทโอ่นิดๆ “แล้วกิ๊กล่ะเป็นอย่างไรบ้าง  สอบเสร็จตั้งหนึ่งสัปดาห์แล้ว ไปเที่ยวไหนมาบ้างหรือยัง”

“ยังเลยค่ะ เพราะว่าไม่มีคนไปด้วยเลย”น้องกิ๊กตอบ

“อ้าว แล้วเพื่อนๆไปไหนหมดล่ะ” เวทแปลกใจ

“เค้ากลับต่างจังหวัดกันหมดเลยค่ะ กิ๊กเลยไม่มีเพื่อนเที่ยว”

“แล้วเพื่อนในกรุงเทพไม่มีบ้างหรือ” เวทถาม

“ก็มีค่ะ แต่ไม่สนิท เพราะอยู่คนละกลุ่มกัน” น้องกิ๊กพูดก่อนจะถามบ้าง” แล้วพี่เวทล่ะคะ สอบเสร็จแล้วจะทำอะไร”

“ก็คงกลับต่างจังหวัดสักสองอาทิตย์น่ะ” เวทพูด

“ไม่อยู่เที่ยวในกรุงเทพก่อนหรือคะ” น้องกิ๊กถาม

“ก็ไม่รู้จะอยู่ทำไม พี่เลยคิดว่ากลับบ้านดีกว่า” เวทพูด

“ก็…”อีกฝ่ายเงียบเสียงไป” ก็ อยู่เป็นเพื่อนกิ๊กก่อนไงคะ”

“หือ…”เวททำเสียงแปลกใจ

“คือ ตอนนี้มีหนังเข้าใหม่เรื่องนึงน่ะค่ะ กิ๊กอยากดูมากเลย แต่ไม่อยากไปคนเดียว”น้องกิ๊กพูด

“ก็ไปดูกับที่บ้านสิครับ” เวทเสนอ

“ที่บ้าน เค้าไม่ชอบดูหนังน่ะสิคะ เลยไม่มีใครไป” น้องกิ๊กเงียบไปเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ” พี่เวทไปเป็นเพื่อนกิ๊กหน่อยได้ไหมล่ะคะ “…

..ในเมื่ออีกฝ่ายออกปากขนาดนี้แล้ว เวทก็ไม่อาจทำใจแข็งปฏิเสธได้  ชายหนุ่มเลื่อนโครงการกลับบ้านไปสองสามวันและไปดูหนังกับเด็กสาวแทน

หลังจากซื้อตั๋วเสร็จแล้ว ยังพอมีเวลาอีกเกือบชั่วโมงก่อนที่หนังจะฉาย  น้องกิ๊กจึงชวนเวทมานั่งในร้านแห่งหนึ่ง ทั้งสองสั่งเครื่องดื่มและขนมสองสามอย่างมาทานพร้อมกับคุยกันไปเพื่อฆ่าเวลา ขณะที่กำลังนั่งคุยกับน้องกิ๊กอยู่นั้น เวทก็เห็นฟ้าเดินผ่านมาทางหน้าร้าน
ขณะที่หญิงสาวก็หันมาเห็นเวทเข้าพอดีจึงเดินเข้ามาทักทาย

“หวัดดีเวท ,อ้าว น้องกิ๊กก็อยู่ด้วยเหรอ”ฟ้าหันไปยิ้มให้เด็กสาวที่นั่งอยู่ด้วย  ขณะที่น้องกิ๊กยกมือไหว้สาวรุ่นพี่ แต่ไม่ได้พูดอะไร

“ไหนเวทบอกว่าสอบเสร็จจะกลับต่างจังหวัดเลย ไม่ใช่เหรอ” ฟ้าลากหางเสียงยาวเป็นเชิงล้อชายหนุ่ม” แล้วทำไมยังไม่กลับล่ะ เอ.หรือว่า…”

เวทขึงตา ห้ามไม่ให้อีกฝ่ายพูดมาก ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง” เธอมาทำอะไรเหรอ”

“เรานัดแฟนไว้น่ะ ว่าจะดูหนังด้วยกัน” ฟ้าตอบก่อนจะก้มลงดูนาฬิกาข้อมือ” อีกสักพักก็คงมาแล้วมั่ง งั้นเราไปก่อนก็แล้วกัน”

“ไปเถอะ โชคดีนะ” เวทพูด

“โชคดีนะคะ พี่ฟ้า”น้องกิ๊กที่นั่งเงียบอยู่ ยกมือไหว้ พูดเสียงใสพร้อมกับส่งยิ้มให้อีกฝ่ายหนึ่ง จนเวทนึกแปลกใจที่คราวนี้ดูน้องกิ๊กเป็นมิตรกับ

พื่อนของเขามากกว่าครั้งก่อนๆ

“ขอบใจจ๊ะ” ฟ้ายิ้มให้เด็กสาวก่อนจะมองมาทางเวทและยิ้มอย่างมีเลศนัย”ทำตัวดีๆล่ะ เวท”……

หลังจากหนังจบ เวทกับน้องกิ๊กมานั่งทานอาหารในร้านอาหารแห่งหนึ่งภายในห้างที่โรงหนังตั้งอยู่ก่อนจะแยกกันกลับ เนื่องจากยังไม่เย็นมาก

นักเพียงแค่บ่ายห้าโมงเท่านั้น  ประกอบกับค่าแท็กซี่มันแพง  เวทจึงไม่ได้อาสานั่งรถไปส่งเด็กสาวที่บ้าน แต่เมื่อเวทกลับถึงบ้านของตน

ชายหนุ่มก็โทรไปถามน้องกิ๊กว่าถึงบ้านแล้วหรือยัง

” กิ๊กถึงบ้านแล้วคะ”น้องกิ๊กตอบด้วยน้ำเสียงสดใส” วันนี้ กิ๊กสนุกมากที่สุดเลยค่ะ ขอบคุณ พี่เวทมากๆเลยน่ะคะ ที่ยอมไปเป็นเพื่อนกิ๊ก”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ”เวทพูด “ถ้างั้นแค่นี้ ก่อนนะครับเดี๋ยวพี่จะไปเก็บกระเป๋า เตรียมกลับบ้านก่อน” เวทตัดบทเพราะไม่อยากคุยนานกลัวเปลือง

ตังค์ค่าโทรเนื่องจากอยู่นอกเวลาโปรโมชั่น

“เดินทางดีๆนะคะ แล้วเจอกันค่ะ”น้องกิ๊กกล่าว……….

อย่างไรก็ดี แม้ว่าต่อมาเวทจะกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดนานถึงสามสัปดาห์  แต่น้องกิ๊กก็ยังโทรมาคุยกับเขาอีก เหมือนกับที่เคยทำเมื่อหลาย

เดือนก่อน แต่คราวนี้ ดูจะถี่กว่าเท่านั้นเอง และก็มีบ้างบางครั้งที่เขาเป็นฝ่ายโทรไปหาเอง ซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ในช่วงเวลาโปรโมชั่นโทรนาทีละ

สลึง จนเรียกได้ว่า สองสัปดาห์ที่เขาอยู่ต่างจังหวัดนั้นเป็นต้องได้ฟังเสียงน้องกิ๊กก่อนนอนเกือบทุกคืน สำหรับเรื่องที่คุยกันนั้นก็ไม่มีอะไรมาก

ไปกว่าถามสารทุกข์สุขดิบรายวันและบางทีก็เพียงแค่บอกราตรีสวัสดิ์กันเท่านั้น

ยิ่งนานวันไปความสนิทสนมของเวทกับเด็กสาวก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  แม้เวทยังไม่รู้ว่าจะสรุปความสัมพันธ์นี้ว่าอะไรดี แต่ชายหนุ่มก็พบว่าในตอนนี้

ชีวิตของเขามีความสดใสรื่นเริงมากขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ…….

เวลาผ่านไปจนกระทั่งเปิดเทอมอีกครั้ง  วันหนึ่งขณะที่เวทนั่งกินข้าวกับน้องกิ๊กที่ร้านอาหารใกล้กับมหาวิทยาลัย จู่ๆเด็กสาวก็ส่งกล่องของขวัญ

ให้เขา

” นี่อะไรเหรอ” เวททำหน้างงๆ

“ของขวัญ ค่ะ”เด็กสาวตอบยิ้มๆ

“เนื่องในโอกาสอะไรเหรอ” ชายหนุ่มยังตั้งตัวไม่ติด

“เนื่องในโอกาสที่ กิ๊กมาเจอพี่เวท อีกครั้งไงคะ”เด็กสาวเฉลย “ที่จริงแล้ว กิ๊กตั้งใจจะให้ตั้งนานแล้ว แต่ยังหาจังหวะเหมาะๆไม่ได้ ก็เลยยังไม่ได้

ให้”

“งั้นหรอกเหรอ” เวทเริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว “แล้ว ทำไม กิ๊กถึงคิดว่าวันนี้เหมาะที่จะให้ล่ะ” ชายหนุ่มจ้องตาเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้า

อีกฝ่ายก้มหน้าเล็กน้อยเพื่อหลบสายตาของอีกฝ่าย” ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” เธอพูดเบาๆ….

นาฬิกาตั้งโต๊ะรูปบ้านหลังเล็กๆวางอยู่บนโต๊ะคอมพิวเตอร์ข้างเตียงนอนของชายหนุ่ม เวทที่นอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงมองมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อน

จะเอื้อมมือหยิบนาฬิกาเรือนนั้นมาวางตรงหัวนอน  ซึ่งเวทคิดว่าเป็นที่ที่เหมาะกว่าแทน ชายหนุ่มมองนาฬิกาตรงหัวเตียงก่อนจะนึกไปถึง คนให้

ดูเหมือนว่า นาฬิกาเรือนนี้จะสื่อความหมายให้เวทรู้ว่า น้องกิ๊กให้ความสำคัญกับการที่ได้มาพบกับเขาอีกครั้งมากเพียงไร และทำให้เขายิ่งสงสัย

มากขึ้นว่า สรุปแล้ว   น้องกิ๊กคิดอย่างไรกับเขากันแน่ ………
(มีต่อ)

 

Related posts:

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *


* (required)