ครั้งหนึ่งในความทรงจำ (บทที่สิบ)

“โธ่ ไอ้เซ่อ” ต่อด่าอย่างไม่เกรงใจเมื่อเวทเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังเพื่อขอคำวินิจฉัย

“ขนาดนี้แล้ว เอ็งยังไม่รู้อีกเหรอวะ ว่าน้องเค้าคิดยังไงกะเอ็งน่ะ ทำไมถึงเซ่อแบบนี้วะ”

“พี่คิดว่า น้องกิ๊ก เค้าชอบผม อย่างนั้นเหรอ” เวทถามเพื่อความแน่ใจ

“ก็เออสิวะ ถ้าผู้หญิงเค้าไม่รู้สึกพิเศษกับเอ็งนะ  เค้าไม่ทำแบบที่เอ็งเล่ามาหรอกวะ”ต่อพูดพร้อมกับส่ายหน้า “ควายจริง ๆ เลย เอ็งนี่”

“พี่พูดเหมือนเพื่อนผมเลย” เวทบอก เมื่อนึกไปถึงว่า ฟ้าเองก็สรุปแบบนี้เหมือนกัน เพียงแต่ไม่ได้ด่าเขาเท่านั้นเอง

“เป็นใครเขาก็ต้องพูดแบบนี้ทั้งนั้นแหละวะ” ต่อพูดอย่างเริ่มหงุดหงิดไม่ใช่เพราะเรื่องที่เวทไม่รู้ว่าน้องกิ๊กคิดยังไงแต่เพราะไม่พอใจที่ทำไมไม่มีใครมาชอบตัวเองแบบนี้บ้าง

เวททำหน้าครุ่นคิด ขณะที่ต่อเริ่มสวมบทบาทบ่างช่างยุ ” เฮ้ย เวท ยังไม่ได้พี่สาว คว้าน้องสาวไว้ก่อนก็ไม่เลวนะ”

เวทส่ายหน้า “แต่ผมว่าเรื่องนี้มันดูไม่ค่อยมีเหตุผล สักเท่าไหร่นะ เพราะถ้าเป็นอย่างที่พี่พูดเนี่ย น้องกิ๊กเค้าชอบผมตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วทำไมเค้าถึงชอบผมล่ะพี่ ทั้ง ๆ ที่ผมกะเค้าก็เพิ่งจะมาสนิทกันไม่กี่เดือนเลย”

“ก็ไหนเอ็งบอกว่า รู้จักเค้ามาตั้งแต่ตอน มอปลายไม่ใช่ เหรอ”

“ก็ใช่ แต่ตอนนั้น ผมกับน้องเค้าไม่ได้สนิทสนมกันเท่าไหร่ คุยกันไม่กี่ครั้งด้วยซ้ำไป” เวทพูด

“ไม่รู้โว้ย พี่ไม่ใช่น้องเค้านี่หว่า” ต่อพูด “ไอ้นี่  มีสาวสวยมาปิ๊งแล้วยังเรื่องมากอีก เจ้าประคู้ณ คราวหน้าขอให้มันเจอกะเทยควายมาไล่ปล้ำทีเถอะวะ จะได้รู้สึก” ต่อด่าผสมแช่งเป็นการส่งท้ายด้วยความหมั่นไส้แกมอิจฉานิด ๆ ….

นับตั้งแต่ได้รับของขวัญมา ดูเหมือนว่า ความสนิทสนมของเวทกับน้องกิ๊กจะเพิ่มมากขึ้น ทั้งสองคนมักจะเจอกันเสมอ ๆ โดยมากมักจะเป็นตอนบ่ายแก่ ๆ หลังน้องกิ๊กเลิกเรียนและก่อนเวทจะเข้าเรียน บางทีถ้าเป็นวันเสาร์อาทิตย์หากมีเวลาว่าง เวทก็มักจะไปไหนมาไหนกับน้องกิ๊ก อย่างเช่น ไปกินข้าว ดูหนัง ซื้อของ เป็นต้น จนเพื่อนๆหลายคนเริ่มแซว ว่าเวทกำลังจีบเด็ก ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้ว เวทต่างหากที่รู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกเด็กจีบมากกว่า แต่ไม่ว่าจะอย่างไร เวทกับน้องกิ๊กก็ยังไม่เคยพูดถึงความในใจกันอย่างจริง ๆ จัง ๆ เลยแม้แต่ครั้งเดียว

เหตุการณ์ดำเนินมาเช่นนี้ จนกระทั่งถึงวันหนึ่ง……..

ในตอนบ่ายของวันเสาร์ หลังเรียนภาษาจีนเสร็จแล้ว เวทกำลังเดินดูของในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เนื่องจากวันนี้ชายหนุ่มมีนัดสังสรรค์กับสามสหายร่วมก๊วน คือ พี่ต่อ พี่ตี้ และ กุ้ง ที่นี่ หลังจากรับโทรศัพท์ครั้งสุดท้ายจากพี่ต่อ ซึ่งแจ้งมาว่ากำลังจะมาถึงแล้ว ส่วนคนอื่นๆจะทยอยกันไล่หลังมา เวทจึงต้องหาอะไรทำเพื่อฆ่าเวลา เพราะรู้ดีว่า ผองเพื่อนของตนนั้นล้วนเป็นผู้อยู่เหนือเงื่อนไขของเวลาทั้งสิ้น พูดง่าย ๆ คือ ถ้าบอกว่าจะมาถึงตอนไหนก็ให้บวกไปอีกอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมงได้เลย นั่นแหละ

ขณะที่เวทกำลังเพลินกับการเดินดูข้าวของและสาวๆที่ผ่านไปผ่านมาอยู่นั่นเอง สายตาของเวทก็เหลือบไปเห็นน้องกิ๊กกำลังนั่งอยู่ในร้านฟาสฟูดส์แห่งหนึ่งเข้าพอดี เวทจึงคิดจะเข้าไปทักให้น้องกิ๊กแปลกใจเล่น ๆ ที่เจอกันโดยไม่คาดฝัน

ชายหนุ่มเดินเข้าไปในร้านโดยไม่ให้อีกฝ่ายสังเกตเห็นและเข้าไปยืนหลังเธออย่างเงียบกริบ

“หวัดดี น้องกิ๊ก” เวทเอ่ยทัก

เด็กสาวสะดุ้งเล็กน้อย ที่จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อตัวเอง ก่อนจะหันกลับมามอง

“อ้าว พี่เวท สวัสดีค่ะ” กิ๊กกระพุ่มมือไหว้ สีหน้ามีอาการตกใจมากกว่าดีใจ เวทนั่งลงที่เก้าอี้ด้านตรงข้าม ก่อนจะยิ้มให้อีกฝ่าย แต่ดูเหมือนว่าน้องกิ๊กจะมีอาการกระสับกระส่ายอย่างไรพิกล

“มาทำอะไรหรือ” เวทถาม

“มาธุระน่ะค่ะ” กิ๊กตอบสั้น ๆ ก่อนจะหันมองออกไปนอกร้าน “แล้วพี่เวทล่ะคะ”

“นัดเพื่อนไว้น่ะครับ” เวทตอบ ก่อนจะสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายดูเหมือนไม่มีสมาธิกับการสนทนาสักเท่าไหร่

“น้องกิ๊กกำลังยุ่งอยู่หรือเปล่าครับ” เวทลองหยั่งท่าทีดู

“ก็นิดหน่อยน่ะคะ” กิ๊กตอบ ก่อนจะเงียบไปครู่หนึ่ง ” เอ่อ..พี่เวท..นัดเพื่อนไว้กี่โมงเหรอคะ”

เวทก้มลงดูนาฬิกาข้อมือ” อีกครึ่งชั่วโมงน่ะ”

“ไปเดินดูหนังสือที่ชั้นบนกันไหมคะ” น้องกิ๊กชวน

เวทรู้สึกว่าเด็กสาวดูเหมือนไม่อยากให้เขาอยู่ที่นั่นสักเท่าไหร่

“ก็เอาสิ” แม้จะข้องใจนิด ๆ แต่เวทก็ตอบรับง่าย ๆ ตามนิสัย

กิ๊กแอบถอนใจอย่างโล่งอกก่อนก่อนจะลุกขึ้น แต่ยังไม่ทันที่ทั้งสองคนจะเดินออกนอกร้าน หญิงสาวคนหนึ่งแต่งกายสวยเฉียบก็เดินเข้ามาหาทั้งคู่

“ยัยกิ๊ก” หญิงสาวคนนั้นเรียก “จะไปไหนน่ะ พี่บอกให้รออยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ”

ด้วยความสะดุดหูในน้ำเสียงนั้น ชายหนุ่มจึงเหลือบมองหน้าหญิงสาวที่เข้ามาใหม่

แว่บแรกที่เห็น  เวทก็รู้สึกว่าหญิงสาวคนนี้มีเค้าหน้าบางส่วนที่คล้ายกับน้องกิ๊กมาก เพียงแต่ดูสวยเฉี่ยวและปราดเปรียวกว่าเท่านั้น

…คล้ายน้องกิ๊ก….เวททวนคำอยู่ในใจ มีคนคนเดียวเท่านั้นที่เวทเคยรู้จักและมีใบหน้าคล้ายคลึงกับน้องกิ๊กแบบนี้ (มีต่อ)

 

Related posts:

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *


* (required)