ฉลามขาวแห่งมหาสมุทร (White Shark of Blue sea)

มหาสมุทรเป็นสถานที่ที่มวลชีวิตจำนวนมหาศาลอยู่อาศัย หากิน และสืบทอดเผ่าพันธุ์ ที่นี่มีนักล่าจำนวนมากที่ดำรงชีพด้วยเหยื่อที่มีอยู่หลากหลาย และหนึ่งในนักล่าที่น่าเกรงขามที่สุด ก็คือ ฉลามขาวยักษ์ (Great white shark)

ฟันปลาฉลามขาวยักษ์

ความน่ากลัวของฉลามขาวมีอยู่ในความคิดของมนุษย์ มานับตั้งแต่มนุษย์รู้จักท้องทะเลก็ว่าได้ ในสมัยดึกดำบรรพ์ ชาวเกาะหลายเผ่า นับถือปลาฉลามในฐานะตัวแทนเทพเจ้าแห่งท้องทะเล ในหมู่เกาะฮาวาย เจ้าผู้ครองเกาะในสมัยโบราณนิยม ให้นักรบของตนทดสอบความกล้าหาญ โดยการต่อสู้กับปลาฉลาม คล้าย ๆ กับที่จักรพรรดิโรมันนิยมให้ทาสมาต่อสู้กับสิงโตในสังเวียนโคลอสเซียม

ฉลามพุ่งตัวจากน้ำ

ในโลกภาพยนตร์ ฉลามขาวถูกสร้างให้เป็นอสูรร้ายกระหายเลือด ที่มุ่งสังหารชีวิตมนุษย์ ภาพยนตร์เรื่อง จอว์ส (Jaws) วาดภาพฉลาม เป็นสัตว์กระหายเลือดที่น่าหวาดกลัว จนให้คนจำนวนมากเข้าใจว่า ฉลามเป็นสัตว์ที่ชอบกินเนื้อมนุษย์ จนนำไปสู่การทำลายชีวิตฉลามขาวจำนวนมาก แต่ในความเป็นจริง ฉลามขาวเป็นเพียงสัตว์นักล่าชนิดหนึ่ง ในระบบห่วงโซ่อาหารอันยิ่งใหญ่ของมหาสุมทร และการล่าของพวกมันก็เป็นเพียงวิถีในการดำรงชีวิตเท่านั้น

ปลาฉลามขาวยักษ์ (Carcharodon carcharias)

ปลาฉลามขาวยักษ์ หรือ ชื่อวิทยาศาสตร์ Carcharodon carcharias นั้น สืบทอดเผ่าพันธุ์มาจากปลากระดูกอ่อนยุคดึกดำบรรพ์ โดยมีบรรพบุรุษร่วมกับกับปลาฉนาก ปลาโรนัน และปลากระเบน ฉลามขาวยักษ์เมื่อโตเต็มที่อาจยาวอาจมีความยาวถึง 7 เมตร และหนักถึงสามตัน สีลำตัวด้านหลังออกเป็นสีเทา ส่วนหน้าท้องจะมีสีขาว บริเวณด้านข้างลำตัวใกล้ศรีษะ จะมีแผงเหงือกสำหรับใช้หายใจ ช่วงชีวิตของฉลามขาวจะมีฟันหลายชุด และเมื่อฟันซี่ใดซี่หนึ่งหัก รากฟันจะฝ่อไป และฟันซี่ใหม่จะงอกขึ้นในเวลาสองสัปดาห์ ทั้งนี้นับเป็นลักษณะเฉพาะสำหรับสัตว์นักล่าที่บางครั้ง อาจต้องล่าสัตว์ที่กระดองแข็งหนาจนทำให้ฟันเกิดความเสียหาย

ฝูงสิงโตทะเล จับกลุ่มกันอยู่บนโขดหิน

บนชายฝั่งของเกาะแห่งหนึ่งกลางมหาสมทุรแปซิฟิค ฝูงสิงโตทะเลจำนวนนับร้อยตัว จับกลุ่มกันอยู่บนโขดหินริมฝั่ง ลูกสิงโตทะเลวัยรุ่นต่างออกฝึกหัดจับปลาบริเวณผืนน้ำ พวกมันต้องคอยระวังตัว เนื่องจากไม่ไกลจากชายฝั่งนัก มีปลาฉลามขาวคอยหาโอกาสเล่นงานพวกมันอยู่ และลูกสิงโตทะเลก็เป็นหนึ่งในอาหารโปรดของนักล่าพวกนี้ ปลาฉลามขาวยักษ์อาศัยอยู่ในแถบบริเวณเขตน้ำอุ่น และพื้นที่ใกล้ชายฝั่งของมหาสมุทรแอตแลนติก และมหาสมุทรแปซิฟิค โดยปกติอาหารของฉลามขาวยักษ์ มักเป็นพวกปลาทะเลขนาดใหญ่ รวมถึงเต่าทะเล และฉลามพันธุ์อื่นที่เล็กกว่า อย่างไรก็ดีพวกมันยังชอบล่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างแมวน้ำ และสิงโตทะเลด้วย

ซุ่มโจมตีใต้น้ำ

โดยฉลามขาวมักจะโจมตีเหยื่อที่อยู่บริเวณผิวน้ำ และนี่เองเป็นสาเหตุที่ปลาฉลามขาวโจมตีมนุษย์ที่ว่ายน้ำอยู่ เนื่องจากการเคลื่อนไหวของมนุษย์บนผิวน้ำนั้น ทำให้พวกมันเข้าใจว่าเป็นสิงโตทะเลอาหารหลักของมัน ทุกครั้งที่ฉลามขาวกัดเหยื่อ มันจะปกป้องดวงตาของมันโดยการกลับลูกตาไว้ด้านใน ทำให้เห็นลูกตาเป็นสีดำ ฉลามขาวมีประสาทรับกลิ่นที่ไวมาก ทันทีที่ได้กลิ่นคาวเลือด พวกมันจะมา และโจมตีเหยื่อซึ่งไม่เว้นแม้กระทั่งพวกเดียวกันที่บาดเจ็บ

ซากปลาวาฬหลังค่อม กลายเป็นอาหารอันโอชะของฉลาม

ห่างจากชายฝั่งออกมาบริเวณกลางทะเล ซากปลาวาฬหลังค่อมที่ตาย และลอยขึ้นอืดกลายเป็นอาหารอันโอชะของฉลามขาว สัญลักษณ์อย่างหนึ่งของฉลามขาว คือ ครีบกระโดงหลังของมัน ที่จะปรากฏให้เห็นเวลาพวกมันว่ายเรี่ยบผิวน้ำ ไม่ไกลจากบริเวณนั้น นักล่าที่ยิ่งใหญ่อีกตัวหนึ่งของมหาสมุทร ปลาวาฬเพณชฆาต (Orca) กำลังว่ายน้ำอยู่ ปลาวาฬเพฌชฆาต ถือเป็นศัตรูตามธรรมชาติของฉลามขาวยักษ์ อย่างไรก็ตาม เหมือนกับสัตว์นักล่าทั่วไป พวกมันมักไม่ค่อยปะทะกันนักถ้าไม่จำเป็น

ปลาวาฬเพณชฆาต (Orca)

แม้ฉลามขาวจะเป็นนักล่าที่น่ากลัว แต่ทว่าปัจจุบันฉลามขาว และฉลามอื่น ๆ จำนวนมากถูกล่าเพื่อนำครีบส่วนนอกมาปรุงเป็นซุบหูฉลาม ซึ่งถือกันว่าเป็นอาหารสุดยอดชนิดหนึ่งของชาวเอเซียตะวันออก และเชื่อกันว่ามีคุณค่าในการบำรุงร่างกาย แม้ว่าจะมีข้อพิสูจน์ทางการแพทย์ว่า ซุบหูฉลามนั้น มีเพียงโปรตีนเหมือนเนื้อสัตว์ทั่วๆ ไป แต่ก็ไม่อาจลบล้างค่านิยมที่มีมาแต่โบราณนี้ได้ ทำให้การล่าฉลามยังดำเนินต่อไป นอกจากนี้ในการล่าฉลามนั้น พวกชาวประมงจะใช้วิธีจับฉลามขึ้นมา และตัดครีบอกของมันออก จากนั้นจะปล่อยฉลามตัวนั้นกลับลงทะเล เพื่อไม่ให้เปลืองเนื้อที่เก็บของในเรือ ส่วนฉลามเคราะห์ร้ายจะไม่อาจว่ายน้ำได้ และตายจากการอดอาหาร หรือไม่ก็อาจถูกฉลามด้วยกันรุมกัดกินอย่างโหดเหี้ยม

ฉลามเป็นนักล่าสำคัญในห่วงโซ่อาหารของทะเล

ฉลามขาวอาจเป็นสัตว์ดุร้ายแต่สิ่งที่มันเป็นอยู่ก็คือ วิถีแห่งการดำรงชีพของมัน ถ้าท้องทะเลปราศจากนักล่าขนาดใหญ่อย่างปลาฉลามแล้ว จำนวนของปลาใหญ่ที่กินปลาอื่น ๆ ก็จะเพิ่มมากขึ้น และทำให้ปลาขนาดเล็กลดจำนวนลง จนท้องทะเลเสียสมดุลย์ และในที่สุดจำนวนปลาที่เป็นอาหารของมนุษย์ก็จะลดลงไปด้วย อันที่จริงนั้นสัตว์ดุร้ายเหล่านี้ไม่ได้มองว่ามนุษย์เป็นศัตรูหลักที่พวกมันต้องทำลายล้าง การทำร้ายมนุษย์ของพวกมันไม่ได้มีเหตุผลมากกว่าหรือน้อยไปกว่า ที่พวกมันทำร้ายเพื่อป้องกันตัวหรือเพื่อเป็นอาหาร การทำลายพวกมันด้วยอคติและความเชื่อในประโยชน์จากชิ้นส่วนบางชิ้นของพวกมันนั้น บ่งบอกให้ทราบว่าแท้จริงแล้วสัตว์ที่ร้ายกาจน่ากลัวและเป็นอันตรายต่อสัตว์เผ่าพันธุ์อื่น ๆ มากที่สุด ก็คือมนุษย์นี่เอง

 

Related posts:

2 thoughts on “ฉลามขาวแห่งมหาสมุทร (White Shark of Blue sea)

  • มีนาคม 10, 2012 at 10:20 pm
    Permalink

    อืม ถึงฉลามจะน่ากลัวยังไง แต่สุดท้ายก็ยังแพ้คนอยู่ดี

    Reply
  • สิงหาคม 10, 2014 at 1:07 pm
    Permalink

    ปลาฉลามขาวยักษ์ อะ ตาม จริง น่า จะ 10 เมตร นะ ปลาฉลามยักษ์ที่สุดในโลก มีความยาว 20-25 เมตร เลย นะ

    Reply

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *


* (required)