จระเข้น้ำจืดสยาม (Siamese Fresh – water Crocodile)

ชื่อวิทยาศาสตร์ Crocodylus siamensis

ลักษณะ : มีความยาว 3 -4 เมตร ตัวผู้มีขนาดเล็กกว่าตัวเมียเล็กน้อย แต่มีหางยาวกว่า จระเข้สยามมีหัวทู่สั้นกว่าจระเข้น้ำเค็มและมีเกล็ดท้ายท้อย 4 เกล็ดเรียงให้เห็นชัด เท้าหลังมีพังผืดเล็กน้อย มีหางแข็งแรง ใช้โบกไปมาเพื่อช่วยในการว่ายน้ำและใช้เป็นอาวุธฟาดใส่คนหรือสัตว์       

ถิ่นอาศัย : พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แถบประเทศกัมพูชา ลาว พม่า มาเลซีย อินโดนีเซีย และประเทศไทย โดยเนื่องจากในสมัยก่อน จระเข้ชนิดนี้พบมากที่สุดบริเวณที่ลุ่มในประเทศไทยหรือที่สมัยนั้นเรียกว่า สยาม จึงได้ชื่อว่า จระเข้สยาม

อุปนิสัย : ชอบอยู่ตามลำพัง บริเวณแหล่งน้ำนิ่งที่ลึกไม่เกิน 5 ฟุต และมีที่ร่ม ในช่วงอากาศร้อนจะแช่น้ำ ถ้าอากาศหนาวจะขึ้นมาผึ่งแดดบนบกในตอนกลางวัน  จระเข้น้ำจีดสยามกินสัตว์ขนาดเล็ก และกลาง เช่น ปลา กบ นก รวมทั้งสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก  

พวกมันผสมพันธุ์ในฤดูหนาว โดยตัวผู้จะต่อสู้กันเพื่อแย่งตัวเมีย การผสมพันธุ์มีปีละครั้ง แม่จระเข้จะขุดหลุมเพื่อใช้ฟักไข่ โดยออกไข่ครั้งละ 20-40 ฟอง หลังจากวางไข่เสร็จแล้ว แม่จระเข้จะกวาดใบไม้รอบ ๆ หลุมมากองบนรังไข่เพื่อป้องกันฝน และเฝ้าระวังจนกว่าลูกจะฟักออกมา โดยครบกำหนดแล้วลูกอ่อน ๆ ก็จะเจาะเปลือกไข่ออกมาเอง จากนั้นตัวแม่จะอยู่ดูแลลูกๆอยู่อีกสองสามสัปดาห์ก่อนจะทิ้งพวกมันไป

ปัจจุบัน จระเข้น้ำจืดสยามตามธรรมชาติมีจำนวนน้อยลง โดยเหลือเพียงไม่กี่ร้อยตัว แต่ได้มีการนำไปเพาะเลี้ยงในฟาร์มเป็นจำนวนมาก ทว่าจระเข้ในฟาร์มส่วนใหญ่ถูกผสมข้ามสายพันธ์จนแทบไม่เหลือสายเลือดแท้ ๆ แล้ว

 

Related posts:

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *


* (required)