เนื้อสมัน (Shomburgk’s Deer)

           เป็นกวางขนาดใหญ่รองจากกวางป่า มีส่วนสูงที่ไหล่ 111 เซนติเมตร เขาของสมันสวยงามกว่าเขากวางชนิดอื่นๆ โดยมีกิ่งเขาข้างละ 6 – 8 กิ่ง แต่บางครั้งอาจมีมากถึงข้างละ 13 กิ่ง ลักษณะเขาจะเป็นเหมือนสุ่ม และทำมุมรับกันเป็นชั้น ๆ ชาวบ้านมักเรียกกวางชนิดนี้ว่า กวางเขาสุ่ม เนื่องจากสมันมีเขาขนาดใหญ่ทำให้หากินในพื้นที่ป่าทึบไม่สะดวก จึงมักจะหากินอยู่ตามทุ่งหญ้าในที่ราบต่ำที่มีดงหญ้าขึ้นเป็นพง ในตอนกลางวัน สมันจะหลบนอนตามพุ่มไม้ และจะออกมาหากินตอนกลางคืน

           เนื้อสมันพบที่ประเทศไทยในบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาแต่เพียงแห่งเดียวในโลกเท่านั้น ในช่วงปี พ.ศ. 2440 – 2458 เคยมีชุกชุมบริเวณรอบ ๆ กรุงเทพฯ แถบทุ่งรังสิต นครนายก จนถึงสมุทรปราการ สมุทรสาคร ส่วนทางทิศตะวันตกพบจนถึงบริเวณแม่น้ำแควใหญ่ กาญจนบุรี และทางตะวันออกพบจนถึง แถบแม่น้ำบางปะกง

           เนื่องจากสมันหากินตามทุ่งโล่ง ประกอบกับมีเขางดงาม และเนื้อมีรสชาดดี จึงทำให้ถูกล่าเป็นจำนวนมากในช่วงฤดูฝน สมันว่ายน้ำไม่เก่ง จึงมักจะขึ้นไปอยู่บนโคกหรือเนินที่น้ำท่วมไม่ถึง พวกชาวบ้านมักจะขี่ควายลุยน้ำไปล่า นอกจากนี้บรรดาพราน ยังนิยมออกล่าสมันในฤดูผสมพันธุ์อีกด้วย การล่าอย่างไร้ขอบเขต ประกอบกับการมีที่อยู่ในวงจำกัดทำให้สมันค่อย ๆ ลดจำนวนลง สมันตัวสุดท้ายของโลก ถูกเลี้ยงอยู่ที่วัดแห่งหนึ่งในตำบลมหาชัย อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร และถูกคนเมาตีตาย เมื่อปี พ.ศ. 2481

 

Related posts:

One thought on “เนื้อสมัน (Shomburgk’s Deer)

  • กันยายน 6, 2011 at 5:14 pm
    Permalink

    หวังว่า คงไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับสัตว์หายากของเราอีกนะ น่าเศร้าจริงๆ

    Reply

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

*