เชียงคาน หนาวนักไปพักใจ

ลมหนาวพัดมาในยามนี้ หลบไปหาที่สงบๆ พักใจที่วุ่นวายมาทั้งปี เตรียมหัวใจให้สดใส รับวันคืนใหม่ๆ ที่จะมาถึง ยามนี้ สถานที่โดนใจ ก็มีหลายแห่ง แต่อยากจะขอแนะนำ ที่สงบๆ ริมฝั่งน้ำโขง ที่เรียกว่า เชียงคาน

                                                                       (ท้องฟ้ายามเย็นริมโขง)

จะไปจะมาอย่างไรนั้น ไม่ขอแนะนำรายละเอียดล่ะ (เพราะจำไม่ได้) เอาง่ายๆ มุ่งหน้าจาก กรุงเทพ เมืองแห่งแผ่นฟ้าและสายน้ำ(ท่วม) บึ่งสู่แดนอีสาน ไปจบที่จังหวัดลย จากนั้น ก็หาทางกันต่อเองแล้วกัน เชื่อสิ ไปไม่ยากหรอก

                                                                                                       (ฟ้าเปลี่ยนสี)

ถ้าถามว่า มาที่นี่มีอะไรให้ทำมั่ง ก็บอกตรงๆว่า มีไม่มากหรอก นอกจาก ขี่จักรยานเลียบน้ำโขง กินลม เดินเล่นชมวิว เลียนแบบมิวสิควีดีโอ (กรณีที่หาจักรยานไม่ได้ หรือหาได้ แต่ขี่ไม่เป็น) นอกนั้นก็เดินชมวิถีชีวิตพื้นบ้าน หาอะไรอร่อยๆ กินแก้ปากว่าง และแน่นอนว่า มาถึงริมน้ำโขงแล้ว จงอย่าได้พลาด เมนูปลาแม่น้ำโขงทั้งหลายที่มีให้กินในหลายร้าน เลือกได้ตามใจสมัคร 

แต่ที่อย่าพลาดอย่างที่สุด คือ การชมบรรยากาศยามพลบค่ำ ก่อนสุริยันจะลาโลก ขอบอกว่า งามหลายๆ เห็นแล้ว จะชวนให้รู้สึกได้ว่า แท้จริงแล้ว ความวุ่นวายตลอดปีที่ผ่านมา มันช่างไร้สาระ เมื่อเทียบกับความงามของภาพธรรมชาติเบื้องหน้า โดยเฉพาะเมื่อแสงสุดท้ายของวันตกกระทบผืนน้ำ แลเห็นคล้ายประกายสีทอง

หรือจะมองขึ้นไปบนพื้นฟ้าก็อาจทำให้รู้สึกได้ว่า แท้จริงแล้ว มนุษย์เรานั้นเล็กจ้อยนัก ความทุกข์ของเราก็เช่นกัน ยิ่งเล็กกว่าเสียอีก

                                                                                                       (สาวๆโปรดระวังนะจ๊ะ)
พอเสร็จจากชมบรรยากาศแล้ว ก็ไปเดินเล่นปล่อยอารมณ์ที่ตลาดริมโขง หาซื้อของฝากเก๋ๆ ไม่ก็ยืนถ่ายรูปกับป้ายข้อความเท่ห์ๆ ยิ่งถ้าเป็นช่วงที่ไม่ใช่เทศกาล ขอบอกว่า ได้บรรยากาศพื้นบ้านที่งามแบบสงบๆมาก ประมาณว่า ตลาดนี่ เขาพยายามสร้างให้มันดูคล้ายยุคเก่าๆ เอาเถอะถึงจะเก่าแบบจงใจ แต่บรรยาากาศที่ได้ จริงๆ เลยแหละ ยิ่งอุณหภูมิ 13 องศาเนี่ย
สุดๆ สดชื่นจนสั่นเชียวล่ะ

 

Related posts:

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

*